KOPENHAGEN – Enige tijd staarde ze wezenloos voor zich uit. Willy Kanis had bij de wereldkampioenschappen baanwielrennen in Kopenhagen een persoonlijk record (33,801) gerealiseerd op de 500 meter tijdrit, maar zag de na haar gestarte Australische Anna Meares (33,381) het goud wegkapen en de Litouwse Simona Krupeckaite het zilver.

Het kostte haar een medaille, de tranen vertelden het verhaal van hoge verwachtingen.
 
Kanis was met veel ambitie naar Kopenhagen afgereisd. Op de eerste dag van de WK moest het meteen gebeuren. Ze was het afgelopen seizoen op de korte tijdrit tijdens wereldbekerwedstrijden ijzersterk uit de hoek gekomen; drie optredens, drie medailles, waarvan een gouden. ,,Ik wist dat hier mijn kansen lagen, maar ik wist ook dat een pr noodzakelijk was.”
 
Kanis, sinds de komst begin dit jaar van de Duitse sprintcoach René Wolff een tandje zwaarder rijdend, kwam de baan op op een moment dat de Wit-Russische Olga Panarina de snelste was geweest in 33,779. De 25-jarige Kampense, tegenwoordig woonachtig dicht bij de baan in Apeldoorn, realiseerde zich dat haar oude toptijd (33,852) niet toereikend zou zijn.
 
Ze was sneller dan ooit, maar meteen nadat ze finishte wist Kanis eigenlijk genoeg. ,,Met Meares en Krupeckaite na mij moest ik gewoon de snelste tijd rijden. Het klopte gewoon, de vorm is goed maar het is niet goed genoeg”, was de verbittterde conclusie.
 
,,Willy moet en kan hier mee omgaan”, meende Wolff, die zei tevreden te zijn met de tijd van zijn pupil. ,,Ze blijft 2 honderdste van een medaille af. Dat is triest, maar niet het einde van de wereld.”
 
Kanis weet hoe het is om vierde te worden op grote toernooien. Twee jaar geleden bij de WK in Manchester miste ze het podium zelfs op één duizendste van een seconde. Op de Spelen van 2008 in Peking kwam ze tot diezelfde zure klassering in het sprinttoernooi.
 
,,Willy dacht dat dit haar kans was”, wist ook Yvonne Hijgenaar, die zelf de 500 meter afsloot als vijftiende. Voor haar was het een opwarming voor de teamsprint van donderdag. Het duo stuit dan op de ijzersterke Australische en Chinese vrouwen. Hijgenaar: ,,Met brons zouden we het heel goed doen. Voor Willy liggen er daarna nog kansen op sprint en keirin.”
 
Kanis hield zich maar vast aan vorig jaar, toen ze in het Poolse Pruszkow zwaar tegenviel op de tijdrit maar vervolgens zilver (sprint) en brons (keirin) veroverde. ,,Ik dacht toen kort na de race ook dat het niks meer zou worden.” (ANP/BVDL)

[Bron]